słowo na niedzielę poziom2


MIEJ SERCE I PATRZ W SERCE

 

W katechizmie Kościoła katolickiego dla młodych „Youcat” czytamy:

„Bóg na różne sposoby próbuje się z nami skontaktować.

W każdym spotkaniu z człowiekiem, w każdym kontakcie z przyrodą,

w każdym pozornym przypadku, w każdym wyzwaniu, w każdym cierpieniu tkwi ukryte Boże przesłanie skierowane do nas.

Jeszcze wyraźniej zwraca się do nas w swoim słowie albo głosie sumienia. Mówi do nas jak do przyjaciół”.

Na te różnorodne próby kontaktu Boga z nami odpowiadamy w różny sposób. Możemy przyjąć przychodzącego do nas Boga jak Abraham, goszcząc Go w namiocie swojego serca tym, co w nim najlepsze.

Wodą czystej uwagi, która obmywa strudzone stopy Bożego Pielgrzyma, podpłomykiem dobrej decyzji, twarogiem przyjaznego słowa, mlekiem pomocnego uczynku względem bliźniego czy też przyrządzonym cielęciem wynagradzającego zadośćuczynienia. Postępując w ten sposób, będziemy podobni nie tylko do Abrahama goszczącego w swoim namiocie tajemniczych pielgrzymów, ale również do Marty i Marii, które przyjęły u siebie Jezusa.

Goszcząc Boga w bliźnich i w swym serce, pamiętajmy jednak o napomnieniu, jakie Jezus skierował do Marty. Pan Bóg pragnie od nas nie tyle różnych posług, które możemy Mu wyświadczyć w naszych bliźnich, co autentycznej miłości.

Przypomina nam o tym również Święty Paweł w słowach: I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic mi nie pomoże (1 Kor 13,3).

Pan Bóg przychodzi do nas jak przyjaciel ze swoją miłością i niczego od nas w zamian nie oczekuje poza odpowiedzią miłości.

 

 

 

„Dzień Pański”

 

Liturgia Słowa: Rz 18, 1-10a; Kol 1, 24-28; Łk 10, 38-42;

 


 
galeria_parafia_17.jpg